.jpg)
«ΨΥΧΑΡΗΣ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ» |
Κάθε Τετάρτη στις 8:00 μ.μ.
στο θέατρο «Μεταξουργείο»
(πρώτη φορά που μεταφέρεται στο θέατρο)
Κείμενο: Γιάννης Ψυχάρης
Θεατρική διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Πετρούνιας
Μετά την εντυπωσιακή ανταπόκριση του κοινού και τη θερμή υποδοχή που έλαβε το έργο «Ψυχάρης Το Ταξίδι μου», ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά την παράταση των παραστάσεων.
«Ψυχάρης Το Ταξίδι μου»
Παράταση παραστάσεων
μέχρι και τις 8 Απριλίου 2026
κάθε Τετάρτη στις 20:00
(εκτός από την Τετάρτη 25η Μαρτίου)
στο θέατρο «Μεταξουργείο»
Λίγα λόγια για το έργο
«Ένας είναι ο τρόπος της αγάπης και το καρδιοχτύπι είναι το ίδιο παντού· όπου τρέμει αθρώπου καρδιά, ολωνώ μας η καρδιά τρέμει.»
«Γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο. Να πολεμά κανείς για την πατρίδα του ή για την εθνική τη γλώσσα, ένας είναι ο αγώνας. Πάντα αμύνεται περί πάτρης...»
«Όποιος δεν ξέρει λεφτεριά, ισότητα κι αδερφοσύνη, — όποιος γυναίκες δεν ψηφά και λέει τους άντρες σκυλιά — ας ξολοθρεφτεί η βασιλεία του κι ας αφανιστεί τ’ όνομά του!»
Ψυχάρης, 1888
Γεννημένος το 1854, καθηγητής γλωσσολογίας στο Παρίσι το 1888, ο Ψυχάρης γράφει και δημοσιεύει «το Ταξίδι μου», το πρώτο πεζό λογοτέχνημα στην ελληνική λαϊκή γλώσσα. Με όλη την επιστημονική γνώση που διέθετε, αλλά και την ευφυέστατη, ορμητική και ευρηματική λογοτεχνική του ικανότητα, καταφέρνει, με αιχμή δόρατος αυτό το έργο, να αντισταθεί σθεναρά στην απόλυτη κυριαρχία που είχε η καθαρεύουσα στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος και στη συνέχεια να συμβάλλει καθοριστικά στην ανατροπή αυτής της κυριαρχίας.
«Το Ταξίδι μου», πέρα από τη σημαντική ιστορική και κοινωνική αξία του και το ανεξίτηλο αποτύπωμα που έχει αφήσει στη διαμόρφωση του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού, είναι ένα πολύ ζωντανό κείμενο, γεμάτο χρώματα, μυρουδιές, ανθρωπιά και αγάπη για τη ζωή.
Στο έργο του αυτό μας διηγείται, πώς με αφετηρία τη Γαλλία - τη δεύτερη πατρίδα του, όπου απέκτησε τις πιο σύγχρονες γνώσεις φιλολογίας και γλωσσολογίας της εποχής του και διαποτίστηκε από την αγάπη για την ελευθερία, την ισότητα, την αδερφοσύνη των ανθρώπων και τις άλλες αξίες του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης - ξεκίνησε μαζί με τη γυναίκα του, τρελά ερωτευμένος μαζί της, ένα ταξίδι με προορισμό την αλησμόνητη, την πρώτη πατρίδα του, την Ελλάδα. Ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε περάσει τα παιδικά του χρόνια, στη Χίο, από όπου είχε καταγωγή ο παππούς του, δημογέροντας του νησιού, και τελικά έφτασαν στην Αθήνα, πρωτεύουσα της χώρας και γενέτειρα του δυτικού πολιτισμού.
Σκηνοθετικό σημείωμα
Ο Ψυχάρης υπερασπίζεται με τόλμη την καθομιλούμενη γλώσσα, την κοινή, που χρησιμοποιούσαν γύρω του όλοι οι απλοί άνθρωποι, από εκείνους την έμαθε στην παιδική του ηλικία. Τη γλώσσα του Κολοκοτρώνη, του Μακρυγιάννη, του Καραϊσκάκη. Τη γλώσσα των χωρικών, των εργατών, των ψαράδων. Και ενώ «το Ταξίδι μου» έχει θέση καθαρή και τεκμηριωμένη, διατυπωμένη μάλιστα από ειδήμονα ακαδημαϊκό, δεν είναι έργο για ειδικούς ούτε βαρετό και βαρύγδουπο. Αντίθετα, ένα πολύ δυνατό και βασικό του συστατικό είναι το χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός, η σάτιρα. Αλλά και η ευαίσθητη ενατένιση της ομορφιάς. Ο Ψυχάρης την αναζητά παντού χωρίς δισταγμό, ερωτευμένος με τη γυναίκα του, τη ζωή, τη φύση, την τέχνη και την αληθινή ανθρώπινη σοφία.
Με την ομάδα μας, σχεδόν εκατό χρόνια από το θάνατο του Ψυχάρη, θέλουμε να αποδώσουμε φόρο τιμής στον πρωτοπόρο θεμελιωτή της δημοτικής γλώσσας, της γλώσσας μας, φέρνοντας στη σκηνή μια θεατρική διασκευή για «Το Ταξίδι μου», εμπνευσμένη από την ορμή, τη χαρά της δημιουργίας και την αγάπη για τις ομορφιές που συγκινούσαν και κινητοποιούσαν τον συγγραφέα. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που το κείμενο αυτό ανεβαίνει στο θέατρο.
Όπως και στις προηγούμενες παραγωγές μας, έτσι και τώρα, ο λόγος, η κίνηση και η ζωντανή μουσική συνδυάζονται αρμονικά, μεταφέροντας στη σκηνή τη δυναμική και γάργαρη αφήγηση του Ψυχάρη. Ο Νίκος Εφεντάκης, σε συνεργασία με τον Γιώργο Πετρούνια, έχει διασκευάσει την Άρια από τις Goldberg Variations του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, το Κουιντέτο σε Ντο Ματζόρε του Λουίτζι Μποκερίνι και την πρώτη Γκνοσιέν του Ερίκ Σατί. Επίσης, στην παράσταση παίζονται στη σκηνή παραδοσιακά κομμάτια, από την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, τη Χίο και ένα τραγούδι που έγραψε ειδικά για το έργο ο Γιώργος Πετρούνιας.
Το «Ψυχάρης Το Ταξίδι μου», γεννήθηκε μέσα από τη συλλογικότητα, φροντίδα και αγάπη για τη θεατρική διαδικασία. Μέσα από την προετοιμασία των προβών, το έργο έγινε υπόθεση όλων μας και άνθισε.
>
«Ψυχάρης Το Ταξίδι μου»
Κείμενο: Γιάννης Ψυχάρης
Διασκευή, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια, φωτισμοί: Γιώργος Πετρούνιας
Επιμέλεια κοστουμιών και σκηνικών:
Άννα Βαγενά και η ομάδα
Ηχογραφημένη συμμετοχή στην παράσταση: Γεράσιμος Σκιαδαρέσης
Παίζουν:
Ηλέκτρα Τσακαλία
Γιώργος Βούντας
Γιώργος Πετρούνιας
Μουσική ζωντανά στη σκηνή:
Κιθάρες (ακουστική, ηλεκτρική): Νίκος Εφεντάκης
Κιθάρα: Σοφία Εφεντάκη
Τραγούδι: Γιώργος Πετρούνιας
Γραφιστική επιμέλεια: Στέφανος Παπαθανασίου
Φωτογραφίες: Μαρία Χειλοπούλου, Άγγελος Παππάς
Παραγωγή: theaple.gr
Από Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2025
και κάθε Τετάρτη στις 20:00
Παράταση παραστάσεων
μέχρι και τις 8 Απριλίου 2026
(εκτός από την Τετάρτη 25η Μαρτίου)
Εισιτήρια:
15 € (Γενική είσοδος)
10 € (Φοιτητικό, Άνεργοι, ΑΜΕΑ, Ατέλεια ΣΕΗ)
Προπώληση MORE.COM:
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/psycharis-to-taksidi-mou/
Πληροφορίες – Κρατήσεις:
στα τηλέφωνα 210 6543597, 693 7068 584
Που: Στο Θέατρο «Μεταξουργείο», Ακαδήμου 14, Μεταξουργείο,
τηλ.: 210 5234382
Trailer της παράστασης
Φωτογραφίες της παράστασης
![]() | ![]() | ![]() |
|---|---|---|
![]() |
Αποσπάσματα από κριτικές για την παράσταση
«Ο Γιώργος Πετρούνιας, με ευαισθησία και τόλμη, στήνει μια παράσταση όπου ο λόγος και η μουσική αρκούν για να γεννήσουν ολόκληρους κόσμους. Η ζωντανή μουσική και ο χορός αγκαλιάζει τη δράση, γίνεται ρυθμός, ψίθυρος, παλμός καρδιάς. Οι ηθοποιοί, Ηλέκτρα Τσακαλία και Γιώργος Βούντας με αφοσίωση και σπάνια εσωτερικότητα, βίωσαν τους ρόλους τους με τέτοια μαεστρία, που κάθε λέξη έμοιαζε να ανασαίνει μέσα από την ψυχή τους. Δεν “έπαιξαν” – υπήρξαν. Με απλότητα, αλήθεια και συγκίνηση, έκαναν το κοινό να ταξιδέψει μαζί τους, εκεί όπου η τέχνη συναντά τον στοχασμό και το συναίσθημα.»
Χρυσούλα Ζαφειράκη, «CrunchyNewz»
«Οι ηθοποιοί υπηρετούν με συνέπεια το ύφος της παράστασης, δείχνοντας συλλογικότητα, μέτρο και ζέση. Η δουλειά τους δίνει την αίσθηση μιας ομάδας που αγάπησε το υλικό και θέλησε να το προσεγγίσει με σεβασμό, χωρίς επιτήδευση. Συνολικά, «Το Ταξίδι μου» είναι μια παράσταση ευγενική, φωτεινή και καλοφτιαγμένη, που προσφέρει μια ήρεμη αλλά ουσιαστική θεατρική εμπειρία. Μπορεί να μην εντυπωσιάζει με μεγάλες σκηνικές εξάρσεις, όμως αφήνει μια ωραία γεύση: ότι πέρασες ένα όμορφο βράδυ γνωρίζοντας καλύτερα έναν άνθρωπο που πίστεψε βαθιά στη γλώσσα και στην ψυχή του τόπου του.»
«Openmind»
«Ο Γιώργος Πετρούνιας προτείνει την πρώτη θεατρική διασκευή του εμβληματικού έργου του Γιάννη Ψυχάρη, «Το Ταξίδι μου» (1888) αξιοποιώντας την τεχνική του θεάτρου μέσα στο θέατρο, σε μια χειροποίητη παράσταση που συγκινεί με την απλότητά της και την ειλικρίνεια των προθέσεών της. Το κείμενο δεν είναι απλώς ένα ταξιδιωτικό χρονικό, αλλά ένα θεμελιώδες μανιφέστο του ελληνικού δημοτικισμού και της νεοελληνικής εθνικής ταυτότητας. Φιγούρα παραμυθά των παιδικών μας χρόνων, ο Γιώργος Πετρούνιας μάς καλεί με νοσταλγική διάθεση, ευαισθησία και τρυφερότητα ν’ ανακαλύψουμε ξανά έναν μικρό «θησαυρό».»
Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης, «Culturetime»
«Η Ηλέκτρα Τσακαλία, εκτός από την αγαπημένη γυναίκα του Ψυχάρη, τη Νοεμί, υποδύεται και τη γιαγιά του, τον πρώτο "μέντορα" του Ψυχάρη και κάποιες φορές και τον ίδιο. Η ερμηνεία της είναι ένα κράμα ευαισθησίας, δυναμισμού και γλυκύτητας. Η ποιητικότητα που εκπέμπει, γίνεται σχεδόν, η ταυτότητα της παράστασης, το στίγμα της. Δουλεμένη στη λεπτομέρεια ερμηνεία.
Ο Γιώργος Βούντας είναι ένας ρομαντικός, λυρικός Ψυχάρης με βλέμμα ονειροπόλο και με τη στάση ενός παθιασμένου επαναστάτη και οραματιστή. Ενός ανθρώπου που γι' αυτόν "η γλώσσα και η πατρίδα είναι το ίδιο πράγμα" και πρέπει να πολεμήσει κάποιος γι' αυτά. Με το πάθος του γίνεται ο ιδανικός Ψυχάρης που έχουμε κρατήσει μέσα στην καρδιά μας.»
Λένα Σάββα, «θεατρο.gr»
«Δεν είναι συνηθισμένο μια θεατρική παράσταση να σε καλεί να ταξιδέψεις όχι μόνο σε τόπους, αλλά στη ρίζα της ίδιας σου της γλώσσας. Το «Ψυχάρης – Το ταξίδι μου» το καταφέρνει με έναν τρόπο αθόρυβο, ουσιαστικό και βαθιά συγκινητικό, αποδεικνύοντας πως το θέατρο μπορεί να γίνει χώρος μνήμης, στοχασμού και ζωντανής συγκίνησης. Ο Γιώργος Πετρούνιας, υπογράφοντας διασκευή, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια και φωτισμούς, προσεγγίζει το εμβληματικό έργο του Γιάννη Ψυχάρη με σεβασμό και καθαρή θεατρική ματιά. Η παράσταση δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό· επιλέγει την απλότητα, τη συλλογικότητα και τη δύναμη του λόγου. Και ακριβώς εκεί κερδίζει.
Το σκηνικό σύμπαν που δημιουργείται λειτουργεί σαν ανοιχτό πεδίο αφήγησης: ο λόγος, η κίνηση και η ζωντανή μουσική συνυπάρχουν οργανικά, μεταφέροντας στη σκηνή τόσο το εξωτερικό όσο και το εσωτερικό ταξίδι του Ψυχάρη. Ένα ταξίδι από τη Γαλλία στην Ελλάδα, από την επιστημονική σκέψη στο πάθος, από τη γλωσσολογική θεωρία στην ανθρώπινη εμπειρία.
Οι ερμηνείες των Ηλέκτρας Τσακαλία, Γιώργου Βούντα, αλλά και του ίδιου του έμπειρου Γιώργου Πετρούνια, ο οποίος μπορεί να εμφανίζεται ελάχιστα αλλά δυναμικά, ξεχωρίζουν για την αλήθεια και το μέτρο τους. Η Τσακαλία, πολυπρόσωπη και βαθιά ποιητική, ακροβατεί με ευαισθησία ανάμεσα σε ρόλους και αφηγηματικές φωνές, δίνοντας στην παράσταση τον συναισθηματικό της παλμό. Ο Βούντας ενσαρκώνει έναν Ψυχάρη ρομαντικό και οραματιστή, με βλέμμα στραμμένο μπροστά, σαν άνθρωπο που πίστεψε βαθιά πως η γλώσσα είναι πράξη ελευθερίας. Ο Πετρούνιας λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, αφηγητής και εμψυχωτής μιας συλλογικής θεατρικής εμπειρίας.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ζωντανή μουσική επί σκηνής. Οι κιθάρες των Νίκου και Σοφίας Εφεντάκη δεν συνοδεύουν απλώς τη δράση, με τις υπέροχες διασκευές αλλά και το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι, αλλά γίνονται δραματουργικό εργαλείο, σχολιάζοντας, υπογραμμίζοντας και συχνά οδηγώντας το συναίσθημα. Η ηχογραφημένη συμμετοχή του Γεράσιμου Σκιαδαρέση προσθέτει μια επιπλέον φωνή μνήμης, σαν απόηχο ενός παρελθόντος που συνομιλεί με το παρόν.»
Σταύρος Ξηντάρας, «Kontra News»
.png)



