.png)
Το γάλα
«Το Γάλα», μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων χρόνων.
Λίγα λόγια για το έργο
«Το γάλα», είναι η ιστορία μιας μητέρας μετανάστριας από την πρώην Σοβιετική Ένωση, με δύο γιους, ο ένας εκ των οποίων πάσχει από σχιζοφρένεια, οι οποίοι προσπαθούν να προσαρμοσθούν και να επιβιώσουν στην Ελλάδα.
Η απόγνωση της μάνας και ο ψυχικός σπαραγμός της για την ασθένεια του μικρού της γιου, παράλληλα με το φόβο, που προέρχεται από τον κοινωνικό ρατσισμό του περιβάλλοντός της, παρουσιάζονται με σπαρακτικό τρόπο.
Η βία διαδέχεται και εναλλάσσεται με την τρυφερότητα, η ένταση με τη γαλήνη, η απελπισία με την ελπίδα, το όνειρο με τον εφιάλτη, η πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση, και αντιστρόφως. Μια συγκλονιστική ιστορία και μαρτυρία, με εξαιρετικές συγκρούσεις, μοναδικές κορυφώσεις, ταυτόχρονα γεμάτο ελπίδα, που κάνουν το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη ίσως το σπουδαιότερο νεοελληνικό έργο των τελευταίων χρόνων.
Το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη «Το Γάλα» σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά με την ίδια στον πρωταγωνιστικό ρόλο, απέσπασε δύο βραβεία ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ 2007-2008.
«Το γάλα»,
του Βασίλη Κατσικονούρη
Σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά
Σκηνογραφία: Γιάννης Βάμβουρας
(πάνω σε μια ιδέα της Άννας Βαγενά)
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική επιμέλεια: Άννα Βαγενά
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Πολιτοπούλου
Παραγωγή:Θέατρο «Μεταξουργείο»
Διανομή (με σειρά εμφάνισης)
1η Διανομή 2007-08 (1ος χρόνος)
Ρήνα: Άννα Βαγενά
Λευτέρης: Αλέξανδρος Μπαλαμώτης
Αντώνης : Στέφανος Κοσμίδης
Νατάσα: Ανθή Κόκκινου
2η Διανομή 2008-10 (2ος και 3ος χρόνος)
Ρήνα: Άννα Βαγενά
Λευτέρης: Δημήτρης Πατσής
Αντώνης: Στέφανος Κοσμίδης
Νατάσα: Ανθή Κόκκινου
3η Διανομή 2010-12 (4ος και 5ος χρόνος)
Ρήνα: Άννα Βαγενά
Λευτέρης: Δημήτρης Πατσής
Αντώνης: Βασίλης Παλαιολόγος – Θανάσης Σαράντος (από τα μισά του 5ου χρόνου και μετά)
Νατάσα: Ηλιάνα Αραβή
4η Διανομή 2013 (6ος χρόνος)
Ρήνα: Άννα Βαγενά
Λευτέρης: Λευτέρης Δημηρόπουλος
Αντώνης: Βασίλης Παλαιολόγος
Νατάσα: Κατερίνα Θεοχάρη
Ημερολόγιο παραστάσεων
2007 – Πρεμιέρα
Η πρώτη παράσταση (Πρεμιέρα) του έργου «Το Γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά, πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα, στο Θέατρο «Μύλου», στις 12 Οκτωβρίου του 2007. Το έργο παίχτηκε για δυο εβδομάδες, φιλοξενούμενο από το «Θεσσαλικό Θέατρο». Την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ήρθε στο Θέατρο «Μεταξουργείο». Λόγω μεγάλης επιτυχίας, τα εισιτήρια ήταν προπωλημένα για τρεις εβδομάδες. Τον Δεκέμβριο του 2007, μεταφέρθηκε στο θέατρο Βασιλάκου, όπου παρουσιάστηκε για όλη την υπόλοιπη θεατρική περίοδο έως το Πάσχα του 2008. Είχε 300 θέσεις γεμάτες κάθε μέρα.
2008
Το έργο επαναλήφθηκε την επόμενη θεατρική περίοδο, 2008 έως και τέλος Ιανουαρίου 2009, στο ίδιο θέατρο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε, από τις 29 Δεκεμβρίου του 2009, στο θέατρο «Κολοσσαίο» στη Θεσσαλονίκη, όπου παίχτηκε επί δύο μήνες επίσης με τεράστια επιτυχία.
2009
Στη συνέχεια, ακολούθησε περιοδεία σε μεγάλες πόλεις ανά την Ελλάδα, από 1/4/2009 έως 18/5/2009. Στις 5/11/2009, το έργο ξανά ανεβαίνει στο θέατρο «Μεταξουργείο» με την ίδια διανομή και παίζεται έως την άνοιξη του 2010.
2010
Παράλληλα και στη συνέχεια, πραγματοποιεί δεύτερη περιοδεία ανά την Ελλάδα και το Φθινόπωρο του 2010 επιστρέφει στο θέατρο «Μεταξουργείο» με νέα διανομή.
2011
Από τις 17 Φεβρουαρίου του 2011, το έργο μεταφέρεται στο θέατρο «Άλφα» σημειώνοντας, επίσης, μεγάλη επιτυχία.
2012
Τον Ιανουάριο του 2012, επαναλήφθηκε στο θέατρο «Ζήνα», όπου παιζόταν παράλληλα με το έργο «Σχέσεις οργής».
2013
Την άνοιξη του 2013, επαναλήφθηκε στο θέατρο «Μεταξουργείο» και το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου πραγματοποίησε την τελευταία περιοδεία του.
Trailer της παράστασης
Φωτογραφίες της παράστασης
2007-2008
 |  |  |
|---|---|---|
 |
2008-2010
| | |
|---|---|---|
|
2010-2012
| | |
|---|---|---|
|
2013
| | |
|---|---|---|
|
Κριτικές
«…σημαντικότατο νέο απόκτημα της δραματουργίας μας, Το γάλα, του Βασίλη Κατσικονούρη…
…Η γραφή του Κατσικονούρη είναι λιτή, βίαιη όσο το θέμα του επιβάλλει, με ριπές ποιητικές και απογειώσεις αναμνήσεων χωρίς ωραιοπάθεια και φιλολογία…»
Κώστας Γεωργουσόπουλος, «ΤΑΝΕΑ»
«…Συγκλονιστικό έργο -που μιλώντας για την τραγωδία του μετανάστη υποβάλλει επίμονα το φόντο, τον καμβά, δηλαδή τη γύρω του κοινωνία…»
Βασίλης Αγγελικόπουλος, «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
«…Ο Βασίλης Κατσικονούρης με Το Γάλα, έγραψε το καλύτερό του έργο… Έχει μια τραχύτητα, μια «κυνικότητα» που ταιριάζει στο θέμα του, είναι γραμμένο με μέτρο και αίσθηση της οικονομίας, έχει ποιητικά «πετάγματα» και ο συγγραφέας τρέφει μια τσεχοφική αγάπη για τα πρόσωπα του που τα αποδέχονται όπως είναι…»
Γιώργος Σαρηγιάννης, «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ»
«…Η Παράσταση κυλάει σαν νεράκι ή μάλλον για να ακριβολογούμε καταρράκτης συναισθημάτων. Ο Βασίλης Κατσικονούρης έγραψε ένα συγκλονιστικό έργο. Η Άννα Βαγενά ως μάνα σχιζοφρενούς γιού, του Δημήτρη Πάτση και του Στέφανου Κοσμίδη. Και η αρραβωνιαστικιά του Κοσμίδη, η Ηλιάνα Αραβή. Οι ερμηνείες όλων εξαιρετικές. Και η σκηνοθεσία επίσης. Όλα λιτά, εσωστρεφή. Μαγεύεσαι από τις αποχρώσεις όχι από τα χρώματα. Ο ήχος της φωνής της Βαγενά… Πόσα ηχοχρώματα… Οι κινήσεις των χεριών της… Οι λαλίστατες σιωπές της… Οι μονόλογοι. Τί μονόλογοι! Έτσι όπως έχουμε πνιγεί από την αμερικάνικη κουλτούρα… Τούτη η μάνα απολύτως αναγνωρίσιμη σκάβει την ψυχή μας. Ο Δημήτρης Πάτσης δε καταφεύγει σε ευκολίες. Η ερμηνεία του είναι τόσο όσο… Όλα σ’ αυτήν την παράσταση είναι τόσο-όσο… Το απόλυτο μέτρο σε μια ιστορία που δεν έχει μέτρο… Όσο δεν έχει μέτρο ο πόνος, η αφοσίωση, το κουράγιο, η αγάπη… Είδα μια παράσταση συγκλονιστική. ΤΟ ΓΑΛΑ. Αμφιβάλλω αν έχω ξαναδεί τόσους θεατές να κλαίνε, τόσες μύτες να στάζουν…. Άνδρες γυναίκες…»
Ρέα Βιτάλη, «Protagon.gr»
«…Σκηνοθετικά η Άννα Βαγενά ανέγνωσε το έργο με έντιμο και καθαρό τρόπο, αναδεικνύοντας ισόρροπα την τραχιά αλλά και την τρυφερή του διάσταση, μέσα σε ένα δικής της έμπνευσης σκηνικό, φορτισμένο με νοσταλγικές σημάνσεις της παλιάς πατρίδας. Η ίδια στο ρόλο της μάνας που σταυρώνεται, απέφυγε τις συναισθηματικές κορώνες, υποστηρίζοντας το προσωπικό της δράμα χαμηλόφωνα, βουβά και διακριτικά. Έπλασε έτσι μια μάνα – κουράγιο με έναν όμως διαρκή εσωτερικό λυγμό, που συγκράτησε επιδέξια πριν προφτάσει να γίνει κραυγαλέο δάκρυ. Ο Δημήτρης Πάτσης γύρισε την πλάτη στον εύκολο ερμηνευτικό δρόμο και, αφήνοντας την αλήθεια του ρόλου να τον οδηγήσει, υποστήριξε τον παραλογισμένο γιο με ενστικτώδη αυθορμητισμό….»
Χριστίνα Κόκκοτα, «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»
«…Οι λαϊκοί του διάλογοι, ο ψυχισμός των ηρώων του και οι κοινωνικά αναγνωρίσιμες καταστάσεις του θαρρείς κι είναι όλα εμπειρικά βιωμένα. Όταν λοιπόν το υλικό του φτάνει πια στο χαρτί, ρέει αβίαστα, από ψυχής, απαλλαγμένο από τεχνικές και συγγραφικά κόλπα…»
Ιλειάνα Δημάδη, «ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ»
«…Η Άννα Βαγενά, ως σκηνοθέτης, σεβάστηκε με ιερή ευλάβεια τη δημιουργία του Βασίλη Κατσικονούρη κι έστησε ένα σκηνικό με φαντασία, απλότητα και λειτουργικότητα, που παραπέμπει στο χθες και στο σήμερα με άμεσο και κατανοητό τρόπο, ενώ παράλληλα δημιουργεί υποβλητική ατμόσφαιρα και έντονα συναισθήματα. Στη συνέχεια, καθοδήγησε τους ηθοποιούς της σε μονοπάτια ερμηνείας, όπου ο ρεαλισμός εναλλάσσεται με τον λυρισμό και η τρυφερότητα της ψυχής με την σκληράδα των λόγων, εξοστρακίζοντας από πάνω τους τις υποκριτικές ακρότητες, που συνήθως προδίδουν την τελική προσπάθεια.
Η ίδια η Άννα Βαγενά, στον ρόλο της μάνας, είναι συγκλονιστική και σε κάποια σημεία -όπου ο ρόλος το απαιτεί- σπαρακτική. Σκληρή στις στιγμές του πόνου, ανθρώπινη στις στιγμές της ισορροπίστριας, υπερβατική στις στιγμές Της Μάνας. Μια μοναδική ερμηνεία…»
Αχιλλέας Τραγούδας, «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
«…Το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη είναι απ’ τα πληρέστερα που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια και διαθέτει δυνατούς διαλόγους, πυκνή ροή, εξαιρετικές συγκρούσεις και μοναδικές κορυφώσεις…»
«…Η Άννα Βαγενά το σκηνοθέτησε με καίριο τρόπο, φωτίζοντας με δεινότητα και τις πιο λεπτές πτυχές του. Έφτιαξε μια εύρυθμη, ατμοσφαιρική παράσταση που αγγίζει την καρδιά, έχοντας για αρωγούς της τον Γιάννη Βάμβουρα -το σκηνικό που φιλοτέχνησε πάνω σε δική της ιδέα είναι εντυπωσιακό- και τον Αλέκο Αναστασίου που φώτισε με έμπνευση τα επί σκηνής δρώμενα.
Η ίδια η Άννα Βαγενά πετυχαίνει την πληρέστερη υποκριτική της δουλειά. Στη Μάνα της είναι σπαραχτική, αληθινή, άμεση, ακριβής και αποτελεσματική.
Στο πλάι της εξαιρετική δουλειά επιτυγχάνει στον Λευτέρη ο Αλέξανδρος Μπαλαμώτης. Μαζί τους ευθύβολος είναι ο Στέφανος Κοσμίδης και άμεση η Ανθή Κόκκινου στο ρόλο της Νατάσας»
Βασίλης Μπουζιώτης, «ΕΘΝΟΣ»
«…Περίεργο, πολύ περίεργο το έργο του Κατσικονούρη. Σκληρό και την ίδια στιγμή τρυφερό. Απελπισμένο και συγχρόνως γεμάτο ελπίδες…»
Μηνάς Χρηστίδης, «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»